Δήμητρα

Αυτη η καινουρια αρχη παει τοσο απιστευτα τελεια! :D και δεν πιανει μονο στον μπαμπα μου, που τα πραγματα ειναι πολυ πολυ καλυτερα, και να φανταστεις πως σημερα ηταν σχετικα μια μερα που αν γινόταν οτι εγινε (μου μιλησε καπως αποτομα) πριν απο 2 εβδομαδες θα ειχα κλειστει και θα εκλαιγα ακομα. Πιανει σε ολους.


Αυτο το "σε αποδεχομαι οπως εισαι" ελυσε παρα πολλες κοντρες. Εχω να ειμαι τοσο χαρουμενη και αναλαφρη πολυυ καιρο. Ισως δεν ημουν ποτε ετσι! Και δεν πειναω τοσο πολυ. Βασικα ψεματα, δεν εχω την αναγκη να τρωω τοσο πολυ. Μαρια σ' αγαπαω!